اثربخشی مقررات طرح های تفصیلی

قسمتی از متن پایان نامه :

مشرفیت، معماری و نحوه استقرار بناها

6-3-4-1-1- رعایت ضوابط مربوط به  حریم اشراف بناها و مسائل مشرفیت در  مورد کلیه بناهائی که  در مجاورت یک  قطعه مالکیت احداث میشود، الزامی می باشد.

6-3-4-1-2- با در نظر داشتن نحوه تابش خورشید در شهراصفهان، رعایت حریم سایه اندازی در احداث بنا در قطعات مالکیت الزامی می باشد. بدین معنی که ارتفاع بنای واقع در جنوب یک قطعه مالکیت نبایستی از 0.7 حداقل فاصله آن از بر مجاز ساختمان قطعه مالکیت واقع در شمال آن تجاوزنماید ( رجوع به شکل شماره 6-1 )

تبصره1 – در مجتمع های جدید مسکونی، تجاری و بناهای عمومی رعایت ضابطه فوق الزامی می باشد، لیکن درمحوطه های مسکونی ساخته  شده تعیین نسبت فوق تا0.10  بلامانع می باشد.

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

تبصره2- مقیاس محاسبه ارتفاع مجاز یک قطعه مالکیت جنوبی که دسترسی آن با دسترسی قطعه مالیکت شمالی مربوطه دارای اختلاف ارتفاع باشد، متوسط ارتفاع دسترسی های دو قطعه مالکیت مزبور خواهد بود.

6-3-4-1-3- استقراربنای جدید تنها در60 درصدبخش شمالی قطعه مالکیت با رعایت سطح اشغال تعیین شده در طبقه همکف مجاز میباشد.

6-3-4-14- استقرار بنا در طبقات فوقانی و اصولا” احداث هر نوع ساختمان در ارتفاع بیش از 3.5 متر، لازم می باشد در محدوده  60  درصد بخش شمالی قطعه مالکیت با رعایت سطح زیربنای مجاز صورت گیرد.

تبصره 1- در محوطه های تاریخی این رقم می تواند با نظرسازمان میراث فرهنگی و در هماهنگی با بناهای همجوار حداکثر تا 5 متر افزایش یابد.

تبصره2- در قطعات مالکیت همجوار گذرهای با عرض20 متر و بیشترشمالی – جنوبی بشرط رعایت حداکثر اشغال و سطح زیربنا، احداث بنا در تمامی قسمت مشرف به گذر و درتمامی طبقات بلامانع می باشد، لیکن رعایت این ضابطه در قطعات مالکیت همجوار محورهای شهری الزامی می باشد.

6-3-4-1-5- پیش آمدگی بناها در طبقات فوقانی در سمت فضای آزاد قطعه مالکیت حداکثربه اندازه 1.20متر مازاد بر اندازه مجاز ساخت مشروط به  بهره گیری از آنها بعنوان تراس یا آفتاب گیر با رعایت حریم اشراف قطعه های مالکیت مجاور بلامانع می باشد.

تبصره 1– در قطعات با عرض بیش از15 مترو طول بیش از 30 متر این رقم   می تواند حداکثر تا1.80  متر مشروط  به رعایت حریم اشراف قطعه های مالکیت مجاور افزایش یابد.

6-3-4-2– پارکینگ ها

6-3-4-2-1- پیش بینی تعداد واحدهای پارکینگ مورد نیاز در کلیه قطعات مالکیت، با در نظر داشتن نوع بهره گیری ای که از آنها بعمل میآید و براساس معیارهای پارکینگ طرح تفضیلی برای هریک از بهره گیری ها  الزامی می باشد . محل یا محلهای مناسب پارکینگ که می تواند به صورت مسقف بوده و یا در فضای آزاد قطعه مالکیت تامین گردد.بایستی بر روی نقشه هائی که جهت پروانه ساختمانی به  شهرداری یا سایر مراجع ذیربط ارائه می گردد.مشخص شده باشد.

6-3-4-2-2- محل پیش بینی شده جهت یک واحد پارکینگ بایستی شامل فضائی به ابعاد 2.5 در5 متر بانضمام فضای مناسب جهت مسیر حرکت باشد.

6-3-4-2-3- بهره گیری از حداکثر 20 % مساحت کل زمین به مقصود پارکینگ غیرسر پوشیده به شرط امکان تحرک اتومبیل و دارا بودن دسترسی مناسب و عدم ضرورت قطع درخت با موافقت شهرداری بلامانع می باشد.

6-3-4-2-4- حداقل عرض درب ورودی پارکینگ 2.5 متراست .

6-3-4-2-5- ارتفاع مجاز پارکینگ اختصاصی در فضاهای سرپوشیده حداکثر 2.25  متراست .

تبصره 1-  چنانچه سطح اختصاص داده  شده  برای محوطه پارکینگ در فضاهای  سرپوشیده بیش از 500  مترمربع باشد، حداکثر ارتفاع مجاز 2.60  مترخواهد بود.

سوالات یا اهداف این پایان نامه :

 

اهداف ذیل را می توان به گونه مستقیم با موضوع پژوهش مرتبط دانست :

  1. شناخت تاثیر مقررات و ضوابط موثر طرحهای تفصیلی بر بافتهای فرسوده.
  2. مطالعه کمبودها و خلا های ابزارهای قانونی در توسعه و تحولات بافت فرسوده شهری.
  3. شناخت توانهای بالقوه ابزراهای قانونی در توسعه و تحولات بافت فرسوده شهری.
  4. ارائه پیشنهاداتی در خصوص اصلاح و تعدیل اشکالات ضوابط و مقررات طرحهای تفصیلی.

 دانلود متن کامل پایان نامه جغرافیا در لینک پایین صفحه