شاید از اون دست افرادی هستین که هر روز از خود می پرسین چه کاری انجام بدین تا زندگی تون روند خوبی داشته باشه و حال و کیفیت زندگی تون بهتر شه. شاید هم در دوره های زیادی شرکت کرده و کتب و مقالات زیادی خوندین که همه اونا مثل هم هستن. میدونید در آغوش گرفتن عزیزان یکی از راه های ایجاد شادی و خوشحالیه؟ میدونید تصمیم گیری باعث آرامش یادتون می شه؟ می خواید بدونین چه جوری حضور افکار منفی رو در خود کم کنین؟ کمال گرا بودن خوبه؟ به چه دلیل نباید احساسات رو سرکوب کنیم؟ جوابای خود رو در این مقاله علمی پیدا می کنین و راهکارهایی ساده و مهم دریافت می کنین که می تونین اونا رو با دوستان و عزیزان تون سهیم شید. پس ببینیم که چیجوری خوشحال باشیم.

چیجوری خوشحال باشیم و خوشحال زندگی کنی آموزشی

چیجوری خوشحال باشیم و خوشحال زندگی کنی آموزشی

شاید شکلای جور واجور پیشنهادای خوشحال و خوشحال بودن رو از اینترنت و یا از افرادی که هیچ تخصص یا تجربه ای در این مورد ندارن، دریافت کنین. اما اصلا به اونا اعتماد نکنین.

، به من هم اعتماد نکنین. به محققان علوم اعصاب اعتماد کنین. اونا لکهای قهوه ای موجود در سر شما رو در طول روز مطالعه کردن و فهمیدن که چی واقعا شما رو خوشحال می کنه.

الکس کورب (Alex Korb)، محقق عصب پژوهِ دانشگاه UCLA، دیدگاه هایی داره که می تونه پلکان صعودی خوشحالی رو در زندگی شما به وجود آورد و جواب این سوال ما رو که چیجوری خوشحال باشیم، بده.

چیجوری خوشحال باشیم و خوشحال زندگی کنی آموزشی

در این مقاله من و شما می تونیم از کسائی که واقعا جوابایی واسه سوالات بالا دارن چیزای زیادی یاد بگیریم:

۱. مهم ترین سوال در زمانی که غمگین هستین

بعضی وقتا به نظر می رسه مغزتون نمی خواد شما خوشحال باشین. ممکنه احساس گناه یا خجالت کنین. اما به چه دلیل؟

شاید باورتون نشه، اما احساس گناه و خجالت، مرکز پاداش مغز رو فعال می کنه.

به نقل از کتاب پلکان صعودی:

غرور، خجالت و احساس گناه با وجود تموم فرقایی که دارن، همه مدارهای عصبی مشابهی رو فعال می کنن که شامل قشر پیش پیشانی خلفی میانی (dorsomedial prefrontal cortex)، آمیگدال، قشر جزیره ای (insula)، و هستهای اکومبنس (nucleus accumbens) است. جالب اینکه غرور در تحریک فعالیت این مناطق، از همه قدرتمندتره؛ البته به جز منطقه هستهای اکومبنس که احساس گناه و خجالت در اون قدرت بیشتری داره. این توضیح می ده که به چه دلیل احساس گناه و خجالت در ما زیاده، چون اونا مرکز پاداش مغز رو فعال می کنن.

خیلی مواقع دچار نگرانی میشید، ولی به چه دلیل؟ به طور خلاصه نگرانی باعث می شه مغز احساس بهتری داشته باشه، چون فکر می کنه کمه کم دارین واسه مشکلات تون کاری انجام میدید!

به گفته کتاب پلکان صعودی:

«واقعا، نگرانی می تونه با افزایش فعالیت در قشر پیشانیِ میانی (medial prefrontal cortex) و کاهش فعالیت در آمیگدال باعث آروم سازی سیستم لیمبیک (به فارسی: دستگاه کناره ای) شه. شاید این موضوع با عقل سلیم همخوانی نداشته باشه، اما فقط می خواد بگه که اگه احساس نگرانی دارین کاری براش انجام بدین. حتی نگرانی، بهتر از دست روی دست گذاشتنه.

اما احساس گناه، خجالت و نگرانی راه حلای بلندمدت وحشتناکی هستن. بیایید ببینیم محققان علوم اعصاب چه پیشنهاد ای دارن؟ این سوال رو از خود بپرسید:

از چی خرسندم؟

چیجوری خوشحال باشیم و خوشحال زندگی کنی آموزشی

بله، خوشحالی، احساسی فوق العاده. اما در سطح زیست شناختی هم بر مغز شما اثر می ذاره؟ بله.

میدونید قرص ضدافسردگی Wellbutrin چه کاری انجام می ده؟ انتقال دهنده ی عصبی دوپامین رو افزایش می ده. خوشحالی هم دقیقا همین کار رو انجام می بده.

امتیازات خوشحالی با تاثیرگذاری بر سیستم دوپامین شروع می شه؛ چون احساس خوشحالی، منطقه ساقه ی مغز رو که دوپامین تولید می کنه فعال می سازه. جدا از اینکه این، خوشحالی نسبت به بقیه، فعالیت در مدارهای دوپامین اجتماعی رو افزایش می ده، که اینم تعاملات اجتماعی رو لذت بخش تر می کنه.

میدونید پروزاک چه می کنه؟ این دارو انتقال دهنده ی عصبی سروتونین رو افزایش می ده. خوشحالی هم دقیقا همین کار رو انجام می ده.

یکی از اثرات قوی خوشحالی اینه که می تونه سروتونین رو زیاد کنه. سعی کنین به چیزایی که واسه اونا خرسندید و شما رو بر اون می داره تا بر جنبه های مثبت زندگی تون تمرکز کنین، فکر کنین. این عملِ ساده، تولید سروتونین رو در قشر کمربندی قدامی (anterior cingulate cortex) افزایش می ده.

می دونم بعضی وقتا زندگی بسیار سخته و چیزی وجود نداره که بشه از اون خرسند بود. اما میدونید چیه؟ مهم نیس. قرار نیس چیزی پیدا کنین. خود جستجوه که مهمه.

یافتنِ خوشحالی نیس که بیشترین اهمیت رو داره؛ چیزی که مهمه اینه که در مرحله اول به جستجو کردن روی بیارین. حفظ کردن اینکه «خرسند باشین» یکی از اَشکالِ هوش هیجانیه. مطالعه ای نشون داده که خوشحالی بر تراکم عصبی در قشر پیش پیشانی بطنی-میانی (ventromedial) و قشر پیش پیشانی جانبی (lateral) اثر می ذاره. این تغییراتِ تراکم، نشون می ده که با افزایش هوش هیجانی، عصبا در این بخش کارایی بیشتری پیدا می کنن. با هوش هیجانی بیشتر، سعی کمتری واسه خرسند بودن احتیاج دارین.

خرسند بودن به این معنی نیس که فقط مغز خود رو خوشحال کنین، خوشحالی می تونه یک حلقه بازخورد مثبت در روابط تون بسازه. پس این خوشحالی رو به افرادی که مورد توجه شمان بگید.

اما زمانی که احساسات بد بر شما غالب می شن چه اتفاقی میفته؟ زمانی که واقعا غمگین هستین و نمی دونین که چه جوری از اون حالت بیرون بیایید چه؟ جواب ساده س!…

۲. به احساسات منفی برچسب بزنین

احساس خیلی بدی دارین؟ عالی، اسم این احساس خیلی بد چیه؟ غم؟ نگرانی؟ خشم؟

بووم… به همین سادگیه. احمقانه به نظر می رسه؟ چیزی داخل سرتون مخالفت می کنه.

در تحقیقی به نام «نام گذاری احساسات»، که با استفاده از fMRI انجام شد، شرکت کنندگان تصاویری از افرادی رو مشاهده کردن که چهره هاشون احساسات شون رو نشون می داد. همونطور که پیش بینی می شد، آمیگدال هر شرکت کننده نسبت به احساسات موجود در عکس فعال شد. اما زمانی که از اونا خواسته می شد تا احساس رو نام گذاری کنن، قشر جلو مغزیِ شکمی فعال می شد و واکنش آمیگدال احساسی رو کاهش می داد. یعنی، شناسایی آگاهانه احساسات، اثر اون احساسات رو کاهش می داد.

سرکوب کردن احساسات درست نیس و نتیجه برعکس داره.

به نقل از کتاب مغز شما در محل کار: راه حلایی واسه شکست دادن حواس پرتی، بازگرداندن تمرکز و کار هوشمندانه تر در تموم طول روز:

گراس (Gross) فهمید افرادی که سعی می کردن تجارب احساسی منفی رو سرکوب کنن در این کار شکست خوردند. در حالی که سعی می کردن نشون بدن که حالشون خوبه، دستگاه لیمبیک ( Limbic System) درون اونا، در هر صورت تحریک می شد و در بعضی موارد مقدار این تحریک بیشتر هم بود. کوین اکسنر (Kevin Ochsner) در کلمبیا این یافتها رو با استفاده از fMRI تکرار کرد. سعی کرد تا فکر نکنه چیزی درست پیش نمی ره و در بعضی موارد حتی نتیجه برعکس هم گرفت.

چیجوری خوشحال باشیم و خوشحال زندگی کنی آموزشی

اما از طرف دیگر برچسب زدن به احساسات، فرق زیادی ایجاد می کنه.

به خاطر کاهش تحریک، فقط باید از تعداد لغات کمی واسه توضیح یک احساس استفاده کنین و در حالت مطلوب از زبون ظاهری استفاده کنین که به معنای استفاده از متریکا، کنایهای غیرمستقیم و ساده سازی تجربه شماس. در مورد این باید قشر جلویی مغز رو، که تحریک در سامانه احساسی عصبی رو کاهش می بده، فعال کنین. مهم تر از همه اینکه هر احساس رو فقط در یک یا دو کلمه توضیح کنین، چون شدت احساس رو کم می کنه.

روشای قدیمی در این مورد از ما جلوتره. مراقبه سال هاست که از این راه استفاده می کنه. واقعا، برچسب زدن جوری اثر قدرتمندی بر مغز داره که می تونه بر افراد دیگر هم اثر بزاره. طوری که پلیس اف بی آی از اون به عنوان یک وسیله موفقیت در گفتگو استفاده می کنه.

خوب، امیدواریم شما با خوندن این مطلب وضعیت احساسی الان تون رو «کلافه» توضیح نکنین! شاید احساس خیلی بدی نداشته باشین اما شاید مسائلی در زندگی تون هست که باعث ایجاد استرس می شه. اینجا راهی ساده واسه شکست دادن اون معرفی می کنیم.

۳. تصمیمتان رو بگیرین

چیجوری خوشحال باشیم و خوشحال زندگی کنی آموزشی

واسه اینکه ببینیم چیجوری خوشحال باشیم، اول باید تصمیمی که قراره گرفته شه رو بگیریم. تا بحال شده که تصمیمی بگیرین و آخرش مغزتون احساس آرامش کنه؟ این آسودگی تصادفی به دست نمیاد.

علم مغز نشون می ده که تصمیم گیری، نگرانی و اضطراب رو کم می کنه و به شما کمک می کنه تا مشکلات رو حل کنین.

تصمیم گیری شامل قصد کردن و تعیین هدفه، این سه مراحل، بخشی از مدارهای عصبی مثل هستن و قشر جلویی مغز رو به روشی مثبت درگیر می کنن تا اضطراب و نگرانی رو کم کنن. تصمیم گیری به شکست دادن فعالیت جسم مخطط مغز که کار اون کشاندن شما به طرف انگیزهای منفی و روتینه، کمک می کنه. در آخر، تصمیم گیری و درک شما از جهان رو تغییر می ده، به شما کمک می کنه تا راه حلایی واسه مشکلات خود پیدا کنین و دستگاه لیمبیک خود رو آروم کنین.

اما تصمیم گیری می تونه سخت باشه. موافقم. پس چه نوع تصمیماتی باید در پیش گرفتن کنین؟ عصب شناسی پاسخی واسه اون داره.

یک تصمیم «تقریبا مناسب» بگیرین. خود رو با تصمیمی ٪۱۰۰ مطلق و عالی به سختی نیندازید. همه ما میدونیم که کمال گرایی می تونه موجب استرس شه. تحقیقات مغز هم این گفته رو تایید می کنه.

چیجوری خوشحال باشیم و خوشحال زندگی کنی آموزشی

سعی بر کمال گرایی، مغز رو پریشون کرده و باعث می شه فکر کنین که کنترلی بر خود ندارین.

سعی واسه عالی بودن به جای «به قدر کافی خوب بودن» فعالیت بسیار زیاد احساسی پیش مغزی ونترومدیال رو وارد مراحل تصمیم گیری می کنه. در مقابل، شناساییِ به «قدر کافی خوب»، مناطق بیشتری از ناحیه پیش مغزی خلفی جانبی رو فعال کرده و کمک می کنه احساس کنترل بیشتری داشته باشین.

این مطلب رو هم توصیه می کنم بخونین:   چیجوری عادت به مطالعه رو در خود بپرورانیم؟ "

بَری شوارتز (Barry Schwartz) استاد دانشگاه اِسوارتمور (Swarthmore) طی مصاحبه ای که با اون داشتم گفت: «به قدر کافی خوب، تقریبا همیشه به قدر کافی خوبه».

پس زمانی که تصمیمی می گیرین، مغز شما احساس می کنه که شما بر اون کنترل دارین. و همونطور که قبلا هم گفتم حسِ کنترل، استرس رو کم می کنه. اما چیزی که واقعا شگفت انگیزه:

تصمیم گیری حس شادی رو هم افزایش می ده.

چیجوری خوشحال باشیم و خوشحال زندگی کنی آموزشی

انتخاب فعالانه، باعث تغییراتی در مدارهای توجه و چگونگی احساس شرکت کنندگان درخصوص فعالیت شد و فعالیت پرارزش دوپامین رو بالا برد.

اثباتش کنم؟ اشکالی نداره. پس بیایید راجبه کوکائین صحبت کنیم.

به دو موش کوکائین ترزیق می کنین. در اول موش A باید یک اهرم رو بِکِشد. موش B نباید کاری بکنه. فرقی داره؟ بله: موش A مقدار بیشتری دوپامین دریافت می کنه. بعد هر دوی موشا با هم مقدار برابری از کوکائین رو دریافت می کنن، اما موش A باید به شکل فعال تری اهرم رو فشار بده و موش B نباید کاری بکنه. خوب حتما حدس میزنین، موش A مقدار دوپامین بیشتری در نوکلئوس اکومبنس آزاد می کنه.

خوب چه درسی میشه از این آزمایش گرفت؟ دفعه ی بعدی که کوکائین می خرید… وای! چه نتیجه اشتباهی!

نکته اینجاست؛ زمانی که واسه هدفی تصمیم می گیرین و بعد بهش دست پیدا می کنین، نسبت به زمانی که اتفاقات خوب الابختکی روی میدن احساس بهتری دارین.

و این نتیجه به این سوال جواب می ده که به چه دلیل وقتی خودتون رو به زور تکون میدید تا به باشگاه برید می تونه تا اینقدر سخت باشه.

اگه فقط به این خاطر می روید که احساس می کنین باید برید یا مجبورید برید، خوب اصلا اختیاری در این تصمیم نیس. مغزتون حس شادی رو افزایش نمی ده. فقط استرس داره و اصلا راه خوبی واسه ایجاد یک عادت ورزشی خوب نیس.

نکته جالب توجه اینجاست که اگه اونا بالاجبار ورزش کنن، از منافع ورزش بهره مند نخوان شد، چون ورزش بدون انتخاب آگاهانه، ریشهِ استرسه.

پس تصمیمات بیشتری بگیرین. محقق عصب شناس؛ الکس کورب اونو به زیبایی خلاصه می کنه:

«ما فقط چیزایی رو که دوست داریم انتخاب نمی کنیم؛ بلکه چیزایی که انتخاب می کنیم رو هم دوست داریم.»

خوب، شما قدردان هستین، به احساسات منفی برچسب میزنین و تصمیمات بیشتری می گیرین. عالیه، اما این حس واسه تجویز خوشحالی، با حس تنهایی همراهه. بهتره چند نفر رو هم وارد کنیم.

چه کاری می تونیم در حق بقیه انجام بدیم که به قول علم عصب پژوهان، راهی واسه خوشحالیِ وافر باشه؟ و کاری ساده باشه که تنبل تون نکنه و از زیرش در نرید؟ تحقیقات مغزی پاسخی واسه این سوال دارن.

۴. افراد رو لمس کنین

نه، نه به طور غیرعادی؛ این کار دردسر زیادی واسه تون درست می کنه.

اما ما احتیاج داریم که حس دوست داشتن و پذیرش رو از بقیه بگیریم. دردناکه اگه این حس رو دریافت نکنیم. و منظور من «بد» یا «ناامیدکننده» نیس. بلکه منظور من دردناکه.

محققان علم اعصاب مطالعه ای انجام دادن که در اون افراد بازی ویدئویی پرتاب توپ انجام می دادن. بازیکنان دیگر توپ رو واسه شما پرتاب می کردن و شما اونو واسه خودشون پرتاب می کردین. اما ، بازیکنان دیگری در کار نبودن؛ کل این بازی با کامپیوتر انجام می شد.

اما به سوژها گفته شد که شخصیتا به وسیله افراد واقعی کنترل می شن. اما وقتی که «بازیکنان دیگر» بازی جوانمردانه رو کنار گذاشتن و توپ رو واسه بقیه پرتاب نکردند، چه اتفاقی افتاد؟

چیجوری خوشحال باشیم و خوشحال زندگی کنی آموزشی

مغز سوژها طوری جواب داد که انگار دردی فیزیکی رو احساس کرده باشن. نبود پذیرش فقط قلب آدم رو نمی شکنه؛ مغز شما اونو مثل یک پای شکسته درک می کنه.

واقعا، همونطور که در آزمایش fMRI نشون داده شد، جدایی گزینی اجتماعی درست مثل درد فیزیکی عمل می کنه. در یک نقطه اونا اشتراک توپ رو متوقف کردن، و فقط اونو به همدیگه پرتاب کردن، و شرکت کننده رو ندیده گرفتن. این تغییر کوچیک کافی بود تا احساس جدایی گزینی اجتماعی بروز کنه، و این کار اینسولا و بخش کمربندی جلویی مغز رو درست مثل زمانی که درد فیزیکی هست، فعال می کنه.

روابط در حس خوشحالی مغز اهمیت زیادی داره . می خواید به مرحله بعد صعود کنین؟ با بقیه رابطه برقرار کنین.

یکی از راه های ساده واسه آزاد نمودن اکسی توسین، لمس کردنه. بدیهیه که همیشه درست نیس بیشتر افراد رو لمس کنین، اما لمسای کوچیک مثل دست دادن و پشت کسی زدن معمولا مناسبه. در مورد افرادی که با اونا صمیمی هستین، سعی کنین تا بیشتر لمس شون کنین؛ مثلا هر بار که به خونه برمی گردید مادر و پدرتون رو در آغوش بگیرین.

لمس کردن به طور باورنکردنی قدرتمنده. اما ما اونو جدی نمی گیریم. لمس کردن باعث می شه که متقاعدکننده تر شید، کارکرد تیمی رو افزایش می ده، جذابیت شما رو بیشتر می کنه. حتی مهارت ریاضیات رو افزایش می ده.

لمس فردی که دوستش دارین درد رو کم می کنه. واقعا، زمانی که این تحقیقات روی زوجایی که ازدواج کردن انجام شد، هرچه ازدواج محکم تر بود، لمس، تاثیرگذارتر بود.

چیجوری خوشحال باشیم و خوشحال زندگی کنی آموزشی

چیجوری خوشحال باشیم و خوشحال زندگی کنی آموزشی

جدا از اینکه این، نگه داشتن دست فرد دیگر می تونه در موقعیتای دردناک به شما و مغزتون کمک کنه که آرامش یابید. یکی از تحقیقات fMRI زنان متاهل رو بررسی نمود، بدین گونه که به اونا اخطار داده شد که شوک الکتریکی کوچیکی به اونا داده می شه. بازم که منتظر شوک الکتریکی دردناکی بودن، مغز الگوی قابل پیش بینی ای از جواب به درد و مدارهای نگرانی و فعال شدن اینسولا، ناحیه کمربندی جلویی و قشر جلوی مغزیِ خلفی جانبی رو نشون داد. در طول بررسی جدا از هم، زنان دست همسران خود یا دست آزمایش گر رو نگه می داشتن. زمانی که سوژه دست همسر خود رو نگه می داشت، خطر شوک، اثر کمتری داشت. مغز، فعال شدن کمتری رو در قشر کمربندی جلویی و قشر جلوی مغزی خلفی جانبی نشون داد، یعنی فعالیت کمتر درد و مدارهای نگرانی رو نشون داد. جدا از اینکه این، هرچه ازدواج محکم تر باشه، فعالیت اینسولای مربوط به ناراحتی کمتره.

پس همین امروز یک نفر رو در آغوش بگیرین و آغوشای کوچیک و سریع رو قبول نکنین. نه، نه، نه. به اونا بگید که عصب پژوهتان آغوشای طولانی رو پیشنهاد کرده.

آغوش به ویژه نوع طولانی اون، انتقال دهنده عصبی و هورمون اکسی توسین رو که واکنش پذیری آمیگدال رو کم می کنه آزاد می کنه.

تحقیقات نشون میدن دریافت پنج آغوش در روز به مدت چار هفته، نشاط رو تا حد خیلی زیادی افزایش می ده.

کسی نیس که الان در آغوشش بگیرین؟ نگران نباشید،یک راه حل هست: علم عصب پژوهی پیشنهاد می کنه از ماساژ استفاده کنین.

نتایج، تقریبا روشن هستن که ماساژ، سروتونین رو تا ٪۳۰ افزایش می ده. ماساژ هورمونای استرس رو کاهش و مقدار دوپامین رو افزایش می ده که به شما کمک می کنه تا عادات خوب و جدیدی بسازین. ماساژ درد رو کم می کنه؛ چون سیستم اکسی توسین، اندروفین ضد درد رو فعال می کنه. ماساژ، خواب رو بهبود می ده و خستگی رو با افزایش سروتونین و دوپامین و کاهش هورمون استرس کورتیزول کم می کنه.

پس اوقات خود رو با بقیه سپری کنین و همدیگه رو در آغوش بگیرین. متاسفم اما پیامک دادن کافی نیس.

زمانی که افراد رو در موقعیت پرتنشی قرار میدید و بعد این امکان رو جفت و جور می کنین که عزیزان شون رو ببینن یا با استفاده از تلفن با اونا صحبت کنن، احساس بهتری پیدا می کنن. اگه فقط به همدیگه پیام دهند چه؟ بدن اونا طوری واکنش می ده که انگار هیچ پشتیبانی ندارن.

سطح کورتیزول و اکسیتوسین هنگام پیام دادن مثل وقتیه که مخاطبی وجود نداره.

عالی، من نمی خوام با اطلاعات زیاد به مغزتون فشار بیارم.

بهتره جمع بندی کنیم و آسونترین راه واسه شروع پلکان صعودی واسه خوشحال بودن رو با الهام از علم اعصاب یاد بگیریم.

خلاصه:

اینجا مواردی از محققین مغز عنوان شده که شما رو خوشحال می کنه:

چیجوری خوشحال باشیم و خوشحال زندگی کنی آموزشی

  • از خود بپرسید «قدردان چی هستم؟» پاسخی ندارین؟ اشکالی نداره. کمک بگیرین.
  • احساسات منفی خود رو برچسب گذاری کنین. اونو نامگذاری کنین، می ببینن که مغزتون اذیت نمی شه.
  • تصمیم بگیرین. به جای اینکه به دنبال «بهترین تصمیمی باشین که تا بحال روی زمین گرفته شده» به دنبال «به قدر کافی خوب» باشین.
  • آغوش، آغوش، آغوش. پیام ندین، بلکه لمس کنین.

آسونترین راه واسه شروع پلکان صعودی نشاط چیه؟

واسه فردی ایمیل تشکر بفرستید. اگه حس خوبی نسبت به این کار ندارین، می تونین این مقاله رو براشون بفرستید تا دلیلش رو فهمیده باشن.

این واقعا می تونه پلکان صعودی نشاط رو در زندگی تون شروع کنه. عصب پژوهان دانشگاه UCLA الکس کورب می گه:

«همه چیز به هم متصله. تشکر، خواب رو بهتر کنه. خواب باعث کاهش درد می شه. کاهش درد حال تون رو خوب می کنه. حال خوب، اضطراب رو کم می کنه و همین موجب افزایش تمرکز و برنامه ریزی می شه. تمرکز و برنامه ریزی به تصمیم گیری کمک می کنه. تصمیم گیری اضطراب رو کاهش و خوشحالی رو افزایش می ده. خوشحالی باعث می شه قدردان باشین و حرکت دائم چرخه پلکان صعودی رو حفظ می کنه. خوشحالی باعث می شه ورزش کنین و اجتماعی باشین که همین شما رو خوشحال تر می کنه.

چیجوری خوشحال باشیم و خوشحال زندگی کنی آموزشی

منبع : mobile.businessinsider

 


دسته‌ها: آموزشی